Ποιός ήταν ο υποστράτηγος Χρήστος Καβράκος ?

 

Βίος και πολιτεία ενός δωσίλογου προδότη …. "Έλληνες! Οι Γερμανοί εισβολείς ευρίσκονται εις τα πρόθυρα των Αθηνών!": Σαν σήμερα, 27 Απριλίου 1941, οι ναζί μπαίνουν στην Αθήνα.

Κυριακή, 08.00, οι πρώτοι μοτοσικλετιστές και τεθωρακισμένα οχήματα της 2ης Τεθωρακισμένης Μεραρχίας εισήλθαν από την Λεωφόρο Κηφισίας προς την Βασ. Σοφίας και περνώντας από το Μνημείο Αγνώστου Στρατιώτου ακολούθησαν τη Λεωφ.Αμαλίας και τη Διονυσίου Αρεοπαγίτου για να φθάσουν στην Ακρόπολη.

Η Αθήνα, απο τις πιο ιστορικές πόλεις της Ευρωπαικής ηπείρου, ήταν ανυπεράσπιστη.

Ο προδότης αντιστράτηγος Τσολάκογλου είχε ήδη πάρει πρωτοβουλία και υπογράψει την παράδοση της χώρας στους ναζί στις 20 Απριλίου.

Μερικές μέρες πριν, οι άλλοι "πατριώτες", ο Γλύξμπουργκ μαζί με στελέχη της κυβέρνησης, τραπεζίτες, υπουργούς κ.α, με τις οικογένειες τους, τις γκαρνταρόμπες τους, τα χρυσαφικά τους, τα σκυλάκια τους κ.α είχαν ήδη φύγει για την Κρήτη. Σε λίγο θα έφευγαν διακοπές στο Κάϊρο.

Όλη την προηγούμενη νύχτα, ακούγονταν υπόκωφοι κρότοι από εκρήξεις αποθηκών πυρομαχικών, που –για να μην πέσουν στα χέρια των ναζί– καίγονταν στα προάστια της Αθήνας και του Πειραιά. Από νωρίς το πρωί, ναζιστικά αεροπορικά σμήνη πετούσαν επιδεικτικά σε χαμηλό ύψος πάνω από την Ελληνική πρωτεύουσα και τις γειτονικές περιοχές.

Οι αρχές της πόλης, με διαταγή του Στρατιωτικού Διοικητή Αττικοβοιωτίας Χρήστου Καβράκου, καλούσαν τους κατοίκους να μείνουν στα σπίτια τους, να σταματήσει η αντιαεροπορική άμυνα και να μην προβληθεί καμία αντίσταση. Ο Καβράκος και οι αρχές δεν ήθελαν να κυκλοφορεί κανένας στον δρόμο ώστε να παραδώσουν με την..ησυχία τους την πόλη στους ναζί.

Ο Καβράκος συμμετείχε ως λοχίας και καταδότης στη σφαγή του Κιλελέρ το 1910 και ως ψευδομάρτυρας στην δίκη που έγινε το 1910 στο Κακουργιοδικείο Λαμίας. Το 1925, έδωσε εντολή δολοφονίας άοπλων πεινασμένων εργατών και αργοτών στην εξέγερση στα Τρίκαλα και συμμετείχε και ο ίδιος στην σφαγή.

Πριν μπουν οι ναζί στην Αθήνα,σε ένα καφενείο στην διασταύρωση των Λεωφόρων Αλεξάνδρας και Κηφισίας, τους περίμενε αντιπροσωπεία με τον Καβράκο,τον Νομάρχη Πεζόπουλο, τον Δήμαρχο Αθηναίων Πλυτά,τον Δήμαρχο Πειραιά Μανούσκο και τον Συνταγματάρχη Κανελλόπουλο ως διερμηνέα.

Στην υποδοχή των ναζί, ο Καβράκος παρέδωσε χαμογελώντας (φώτο) τα κλειδιά της πόλης. Σύμφωνα με αυτόπτη μάρτυρα, ήθελε και να κεράσει..καφέ τους ναζί αλλά αρνήθηκαν.

Στην συνέχεια, οι ναζί, περνώντας από το Μνημείο Αγνώστου Στρατιώτου,ακολούθησαν τη Λεωφόρο Αμαλίας και τη Διονυσίου Αρεοπαγίτου για να φθάσουν στην Ακρόπολη.

Την ίδια ώρα που γινόταν η υποδοχή, ο Αθηναϊκός ραδιοσταθμός, με τη φωνή του Κώστα Σταυρόπουλου, συνέχιζε τη μετάδοση των τελευταίων μηνυμάτων του:

"Εδώ ελεύθεραι ακόμα Αθήναι. Έλληνες, οι Γερμανοί εισβολείς ευρίσκονται εις τα πρόθυρα των Αθηνών. Αδέρφια,κρατήστε καλά μέσα στην ψυχή σας το πνεύμα του μετώπου. Ο εισβολεύς εισέρχεται με όλας τας προφυλάξεις εις την έρημον πόλιν με τα κατάκλειστα σπίτια.

Προσοχή! Ο ραδιοφωνικός σταθμός Αθηνών ύστερα από λίγο δεν θα είναι Ελληνικός, θα είναι Γερμανικός και θα μεταδίδει ψέματα. Έλληνες, μην τον ακούτε! Ο πόλεμός μας συνεχίζεται!".

Σε λίγο ακολούθησε ημίωρη διακοπή και το ραδιόφωνο ξανάρχισε τη λειτουργία του, με μήνυμα ναζιστών αξιωματικών προς τον Χίτλερ.

Η χώρα βρισκόταν υπό ξενική κατοχή, αν κι έμενε ακόμη να δοθεί η μάχη της Κρήτης.

Την ίδια στιγμή, εφημερίδες της κυρίαρχης τάξης όπως η "Καθημερινή" και το "Ελεύθερον Βήμα" ξεκίνησαν προπαγάνδα. Η "Καθημερινή" έγραφε:

"Ο λαός αντιμετωπίζει τα γεγονότα με πεποίθησιν ότι όλα βαίνουν προς το καλύτερον..αι γερμανικαί αρχαί εμφορούμεναι από τας φιλικωτέρας των διαθέσεων θα τον συντρέξουν εις πάσαν θετικήν του προσπάθειαν".

Όμως ο λαός δεν θα τους έκανε την χάρη.

Ο δωσίλογος Καβράκος, με εντολή της κατοχικής "κυβέρνησης" Τσολάκογλου, ανέλαβε διευθυντής της Πανελλήνιας Ενωσης Γεωργικών Συνεταιρισμών τον Ιούνιο του 1941.

Καθ’ όλη τη διάρκεια του Μεγάλου Λιμού,ως διευθυντής ΚΥΔΕΠ (Κεντρική Υπηρεσία Διαχείρισης Εγχώριας Παραγωγής) και ΚΕΠΕΣ (Κεντρική Επιτροπή Προστασίας Εγχωρίου Σιτοπαραγωγής), φρόντισε για συγκέντρωση αγροτικών προϊόντων για τις ανάγκες της Βέρμαχτ ενω ο λαός πέθαινε απο την πείνα.

Ακόμα και μετά την απελευθέρωση, όπως και άλλοι δωσίλογοι, κυκλοφορούσε ανενόχλητος.

Όμως τον πρόλαβαν ο ΕΛΑΣ και η ΟΠΛΑ στα Δεκεβριανά του 1944. Οι πολιτοφύλακες τον εντόπισαν και οδηγήθηκε στον Καρέα. Εκτελέστηκε 6 Δεκεμβρίου 1944.

Σύμφωνα με αυτόπτη μάρτυρα της εκτέλεσης, ένας απο τους πολιτοφύλακες της είπε: "Ξέρετε ποιος είναι; Ο Καβράκος". Ο πολιτοφύλακας ήταν "ξυπόλητος, με σκούρα πονεμένα μάτια".

Στη χούντα, το όνομά του δόθηκε σε δρόμο των Τρικάλων και στο στρατόπεδο της ΣΜΥ απο τον Καραμανλή.

Το ονομά του δόθηκε και σε δρόμο στο Πικέρμι. Η κυρία Χριστίνα Σωτήρχου έστειλε επιστολή το 2017 προς τον τότε δήμαρχο Πικερμίου.

Η επιστολή της αναδημοσιεύτηκε σε ιστολόγιο των Τρικάλων (meteoravoice.com.gr), στοιχειοθετώντας αντίστοιχη αίτηση-παραίνεση, για την αλλαγή του ονόματος της οδού, προς τον τότε δήμαρχο Τρικάλων.

Στην επιστολή της γίνεται επιγραμματική αναφορά στα "ανδραγαθήματα" του συνεργάτη των Γερμανών (και όχι μόνο) Καβράκου. Πρόκειται για περίληψη των δεδομένων των Γερμανικών αρχείων, των αρχείων Κουβαρά, αλλά και των καταγραφών που φυλάσσονται στην αρμόδια διεύθυνση του ΓΕΣ και στην Ιστορική Υπηρεσία Στρατού. Όπως επιγραμματικά αναφέρει η κα Σωτήρχου:

"Ο ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΑΒΡΑΚΟΣ:

-Συμμετείχε ως λοχίας και καταδότης στη σφαγή του Κιλελέρ το 1910 και ως ψευδομάρτυρας στην δίκη που έγινε στις 19.6.1910-23.6.1910 στο Κακουργιοδικείο Λαμίας.

-Έδωσε εντολή δολοφονίας 7 ατόμων στο Τρικαλινό Κιλελέρ 2.2.1925 , ο ίδιος εκτέλεσε τον τυφλό γέροντα Ράδο , ήταν ψευδομάρτυρας στην δίκη των αγροτών στο Στρατοδικείο της Λάρισας 31.3.1925/4.4.1925 με αποτέλεσμα την καταδίκη των θυμάτων του.

-Στις 23 Απριλίου 1935 ήταν στρατοδίκης στην Δίκη των Πολιτικών Αρχηγών και στις 5 Μαΐου 1935 καταδίκασε σε θάνατο για «εσχάτη προδοσία» τον Ελευθέριο Βενιζέλο, Νικόλαο Πλαστήρα, Ιωσήφ Κούνδουρο και Εμμανουήλ Τζανακάκη.

-Δεν πολέμησε στον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο και προσπάθησε να εμποδίσει τους Ευέλπιδες να ανταποκριθούν στα διαγγέλματα της Κυβέρνησης για συνέχιση του αγώνα στην Κρήτη.

-Στις 27 Απριλίου 1941 ,ως στρατιωτικός διοικητής της Αθήνας παρέδωσε χαμογελαστός τα "κλειδιά" της Αθήνας στον Γερμανό αντισυνταγματάρχη Φον Σέιμπεν , αφού προηγουμένως είχε φροντίσει για την ασφαλή είσοδο των κατακτητών στην πόλη.

-Τον Ιούνιο του 1941 παρουσιάστηκε αυτοβούλως για να συμμετάσχει στο ναζιστικό πρόγραμμα εξόντωσης του Ελληνικού λαού "Στρατηγική πείνας" που συγκαταλέγεται στα ειδεχθέστερα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.

Η συμμετοχή του στην εγκληματική αυτή ενέργεια κρίνεται απόλυτα επιτυχής: 300.000-360.000 θάνατοι από την πείνα, 90% θνησιμότητα στα νεογέννητα, 80% θνησιμότητα στα βρέφη, μόνιμες βλάβες από τον υποσιτισμό στους επιζώντες.

-Το 1944 ,σύμφωνα με τα αρχεία του Κώστα Κουβαρά , αξιωματικού πληροφοριών του Αμερικανικού στρατού που αναφερόταν στο Γραφείο Στρατηγικών Υπηρεσιών ΟSS (Office of Strategic Services), οι ναζί αφέντες του, τον κατέτασσαν μαζί με τον Τσιρονίκο , στους μεγαλύτερους κουίσλινγκ (quisling = κουίσλινγκ, Νορβηγός δωσίλογος πρωθυπουργός μτφ = δωσίλογος, προδότης του έθνους) και υποψήφιο για τη διαδοχή του (ιδρυτή των ταγμάτων ασφαλείας Ράλλη ).

Μαίρη Κριτζιλάκη (Mary Kritzilaki)