ΤΟ ΜΠΛΟΚ 15 ΣΤΟ ΧΑΙΔΑΡΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΜΟΥΣΕΙΟ ΕΘΝΙΚΉΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ

Η δημοσίευση των φωτογραφιών με θέμα τους 200 κομουνιστές κρατουμένους στο Στρατόπεδο Χαϊδαρίου και η εκτέλεσή τους στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής εμφανίζει το παρελθόν σαν σήμερα και μας διδάσκει.  Το αποτύπωμα των φωτογραφιών, όπου εικονίζονται περήφανοι άνδρες να βαδίσουν όρθιοι προς το εκτελεστικό απόσπασμα ξεφεύγει από το παρελθόν και έρχεται στις μέρες μας να συγκλονίσει τις συνειδήσεις μας.  Το γεγονός αυτό επαναφέρει με δριμύτητα και το αίτημα να γίνει το κολαστήριο ΜΠΛΟΚ 15 Μουσείο Εθνικής Αντίστασης. Αίτημα που το χρωστάμε στην Ιστορία.

Εξάλλου δεν πρέπει να λησμονούμε ότι και στο πρόσφατο παρελθόν έχουν γίνει ενέργειες προς την κατεύθυνση αυτή. Μπορώ να υπενθυμίσω τις προσπάθειες εκείνες που γνωρίζω καλά, καθώς  είχα προσωπική συμμετοχή,  την περίοδο 2014 – 2019, που είχα την τιμή να έχω την ευθύνη της διοίκησης της  Περιφερειακής Ενότητας Δυτικού Τομέα Αθηνών. Προσπάθειες που δυστυχώς ακυρώθηκαν από τις επόμενες διοικήσεις, όπως και άλλες εκδηλώσεις προς τιμή των 200 κομμουνιστών της πρωτομαγιάς του 1944.

Την  περίοδο  2014 -2019 λοιπόν  ξεκίνησε μια φιλόδοξη, όσο και αναγκαία προσπάθεια αποκατάστασης και ανάδειξης  του  Μπλόκ 15. Η προσπάθεια αυτή είχε αφετηρία την ισχυρή βούληση της  περιφερειακής ενότητας  Δυτικής Αθήνας και εν γένει της Περιφέρειας Αττικής  να ανταποκριθεί σε ένα ιστορικό αίτημα. Στην προσπάθεια της αυτή είχε πολύτιμο αρωγό το Δήμο Χαϊδαρίου. Ήταν  το λιγότερο  που μπορούσαμε  να  κάνουμε  ως μια ηθική υποχρέωση σε “Αυτούς που νίκησαν το θάνατο” σε όλα τα πεδία των μαχών, στα Στρατόπεδα κρατουμένων, στα βουνά και στα λαγκάδια και μέσα στις πόλεις. Στους αλύγιστους που δεν λύγισαν ούτε σε εξορίες ούτε σε φυλακές.

Στόχος μας ήταν η δημιουργία ενός Μουσείου Εθνικής Αντίστασης στο ΜΠΛΟΚ 15, που θα είχε αυτόνομη είσοδο, ώστε να μην εμπλέκεται στις διαδικασίες και υποχρεώσεις του στρατοπέδου. Μάλιστα είχε σχεδιασθεί και μια αρχική μελέτη διαφορετικής εισόδου, με κάποιον από τους τρεις μεγάλους  δρόμους  της πόλης που συνδέονται άμεσα με το Στρατόπεδο Κρατουμένων Χαϊδαρίου Ταυτόχρονα έπρεπε να εξασφαλιστούν οι αναγκαίοι οικονομικοί πόροι λειτουργίας,  το απαιτούμενο προσωπικό και οι υποδομές που απαιτούνται.

Στην αποκατάσταση και αξιοποίηση  του μπλοκ 15 βοηθούσε τα μέγιστα η απόφαση (ΦΕΚ329/Β/24.6.1987) του ΥΠΠΟ που χαρακτήρισε το χώρο Ιστορικό διατηρητέο Μνημείο.  Η πρώτη ενέργεια ήταν η αποκατάσταση του εξωτερικού μέρους του κτιρίου. Αυτό με ταχύτατους ρυθμούς ολοκληρώθηκε το 2018  με δαπάνες της Περιφέρειας Αττικής. Άλλαξε ριζικά η εικόνα του κτιρίου.

Το δεύτερο βήμα ήταν πιο δύσκολο, καθώς αφορούσε στο εσωτερικό του κτιρίου. Το εγχείρημα αυτό απαιτούσε εξειδικευμένες εργασίες και προς τούτοις συγκροτήθηκε επιτροπή στην περιφερειακή ενότητα Δυτικής Αθήνας που θα συνεργαζόταν με εξειδικευμένους επιστήμονες του ΥΠΠΟ, ώστε να υπάρξει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.   Οι εσωτερικοί σοφάδες, όσοι διατηρούνταν και δεν είχαν  καταρρεύσει από την υγρασία, θα μπορούσαν να αποκαλύψουν μηνύματα τουλάχιστον τριών διαφορετικών πολιτικών και ιστορικών εποχών (Κατοχή, περίοδος εμφυλίου, πειθαρχείο). Ο σχεδιασμός του Μουσείου απέβλεπε στη   διαμόρφωση του ισογείου με τους δύο μεγάλους θαλάμους και τα στενά  κελιά να παραμείνει ως έχει και  ο επάνω όροφος να διαμορφωθεί  για  λειτουργική χρήση.

Δυστυχώς οι  προσπάθειες αυτές διακόπηκαν από τις επόμενες διοικήσεις της Περιφέρειας Αττικής. Και όμως το ιστορικό αίτημα το ΜΠΛΟΚ15 να γίνει Μουσείο της Εθνικής Αντίστασης αναδεικνύεται επιτακτικά με τις φωτογραφίες και στα αυτιά μας βουϊζει η φωνή του ποιητή. «αν η ελευθερία δεν βαδίσει στα χνάρια του αίματός μας,  εδώ θα μας σκοτώνουν κάθε μέρα».

https://aftodioikisireport.gr/to-blok-15-na-ginei-mouseio-ethnikis-antistasis/

ΣΠΥΡΟΣ ΤΖΟΚΑΣ

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟΣ – ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ