ΣΕΛΙΔΕΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

  του Περικλή Καπετανόπουλου* 30 Απριλίου 1944.Οι κρατούμενοι αγωνιστές του στρατοπέδου συγκεντρώσεως Χαϊδαρίου, που είναι αγγαρεία στα μαγειρεία μαθαίνουν την παραμονή της Πρωτομαγιάς, από ένα κομμάτι εφημερίδας, ότι οι Γερμανοί θα εκτελέσουν 200 κομμουνιστές την 1 Μαΐου 1944 σε αντίποινα για τον θάνατο ενός Γερμανού στρατηγού και της συνοδείας του στους Μολάους Λακωνίας σε ενέδρα του ΕΛΑΣ. Σε λίγο την πύλη του στρατοπέδου περνά η μαύρη κούρσα της Γκεστάπο με τις λίστες των μελλοθανάτων. Στις 5 μ.μ ο Γερμανός διοικητής Φίσερ ζήτησε οι μεταξοκρατούμενοι (δηλαδή οι κομμουνιστές) να παραδώσουν την διεύθυνση των συνεργείων αγγαρείας σε μη μεταξοκρατούμενους (γερμανοκρατούμενους και ιταλοκρατούμενους), διότι δήθεν την επομένη μέρα θα μεταφέρονταν σε άλλο στρατόπεδο. Οι Ακροναυπλιώτες όμως κατάλαβαν ότι την άλλη μέρα θα πάνε για εκτέλεση. Το βράδυ στο θάλαμο «1» του μπλοκ «3», όπου έμενε το 80% των Ακροναυπλιωτών, έγινε τρικούβερτο γλέντι αποχαιρετισμού με κιθάρες και βιολί. Χόρεψαν ο κ...

  81 χρόνια από την συντριβή της ναζιστικής Γερμανίας Στη φωτογραφία η "Σημαία της Νίκης" της 150ης Μεραρχίας Τυφεκιοφόρων τιμημένης με το παράσημο του Τάγματος Κουτούζοφ Β΄ Κλάσης Ι, του 79ου Σώματος Στρατού Τυφεκιοφόρων, 3η Στρατιάς Κρούσης, του 1ου Λευκορωσικού Μέτωπου (150 стр. ордена Кутузова II ст. идрицк. див. 79 С. К. 3 У. А. 1 Б. Ф). Ηταν 30 Απριλίου του 1945 και ώρα 21.50 όταν ο επιλοχίας Μ. Α. Φ. Γιεγκόροφ και ο λοχίας Μ. Β. Καντάρια του σοβιετικού στρατού έστησαν την κόκκινη σημαία με το σφυροδρέπανο, την Σημαία της Νίκης, πάνω από τον κεντρικό τρούλο του Ράϊχσταγκ. Αμέσως μετά, ο διοικητής της 3ης στρατιάς κρούσης στρατηγός Β. Ι. Κουζνετσόφ, που παρακολουθούσε προσωπικά την ιστορική μάχη κατάληψης του Ράϊχσταγκ, πήρε στο τηλέφωνο το κέντρο διοίκησης και ανακοίνωσε στο στρατάρχη Γκεόργκι Ζούκοφ: «Στο Ράϊχσταγκ κυματίζει η κόκκινη σημαία! Ζήτω, σύντροφε στρατάρχη!» Το 2015, με την συμπλήρωση 70 χρόνων από την "Μέρα της Νίκης", οργανώθηκε μεγάλη εκδήλωση...

του Περικλή Καπετανόπουλου* Στις 28 Απριλίου 1944, σε ένα ταπεινό σπιτάκι της προσφυγικής συνοικίας του Υμηττού, γράφτηκε μια από τις ηρωικές σελίδες της Αντίστασης του αθηναϊκού λαού στην διάρκεια της Κατοχής 1941-1944. Μαζί με το "Κάστρο της Καλλιθέας" αποτελούν παραδείγματα αυτοθυσίας και ηρωισμού της νέας γενιάς που έπλασε η ΕΠΟΝ. Οι ΕΠΟΝίτες ρίχτηκαν στη μάχη για τη Λευτεριά, αψηφώντας κινδύνους και κόπους, θυσιάζοντας, όταν οι συνθήκες το επέβαλλαν, ακόμα και την ίδια τους την ζωή. Η μάχη Τα ξημερώματα της 28ης Απρίλη 1944 ο Υμηττός γέμισε με πάνω από 200 πάνοπλους Γερμανούς στρατιώτες και ταγματασφαλίτες. Μέσα στο σπίτι της οδού Αγραίων 47 βρίσκονταν τρεις μαχητές του ΕΛΑΣ. Ο Δημήτρης Αυγέρης 18 ετών, διμοιρίτης του Λόχου του ΕΛΑΣ Παγκρατίου, ο Κώστας Φολτόπουλος και ο Θάνος Κιοκμενίδης, 17 χρόνων. "Αφού περικύκλωσαν το οικοδομικό τετράγωνο, αξιωματικός ταγματασφαλίτης φώναξε στους τρεις ΕΠΟΝίτες να παραδοθούν, απειλώντας ότι διαφορετικά, θα έβαζαν φωτιά στο σπίτ...

  Βίος και πολιτεία ενός δωσίλογου προδότη …. "Έλληνες! Οι Γερμανοί εισβολείς ευρίσκονται εις τα πρόθυρα των Αθηνών!": Σαν σήμερα, 27 Απριλίου 1941, οι ναζί μπαίνουν στην Αθήνα. Κυριακή, 08.00, οι πρώτοι μοτοσικλετιστές και τεθωρακισμένα οχήματα της 2ης Τεθωρακισμένης Μεραρχίας εισήλθαν από την Λεωφόρο Κηφισίας προς την Βασ. Σοφίας και περνώντας από το Μνημείο Αγνώστου Στρατιώτου ακολούθησαν τη Λεωφ.Αμαλίας και τη Διονυσίου Αρεοπαγίτου για να φθάσουν στην Ακρόπολη. Η Αθήνα, απο τις πιο ιστορικές πόλεις της Ευρωπαικής ηπείρου, ήταν ανυπεράσπιστη. Ο προδότης αντιστράτηγος Τσολάκογλου είχε ήδη πάρει πρωτοβουλία και υπογράψει την παράδοση της χώρας στους ναζί στις 20 Απριλίου. Μερικές μέρες πριν, οι άλλοι "πατριώτες", ο Γλύξμπουργκ μαζί με στελέχη της κυβέρνησης, τραπεζίτες, υπουργούς κ.α, με τις οικογένειες τους, τις γκαρνταρόμπες τους, τα χρυσαφικά τους, τα σκυλάκια τους κ.α είχαν ήδη φύγει για την Κρήτη. Σε λίγο θα έφευγαν διακοπές στο Κάϊρο. Όλη την προηγούμενη νύχ...

  Η Τομεακή Οργάνωση Ανατολικών Συνοικιών της ΚΟΑ και οι Κομματικές Οργανώσεις Ηλιούπολης του ΚΚΕ, αποχαιρετούν με θλίψη και σεβασμό τον σύντροφο Νίκο Αναγνωστόπουλο, που «έφυγε» από τη ζωή την Κυριακή 26 Απρίλη, σε ηλικία 92 ετών. Ο σύντροφος Νίκος γεννήθηκε το 1934 στο Αναβρυτό Μεγαλοπόλεως Αρκαδίας. Παιδί αγροτικής οικογένειας, που είχε άλλα έξι αδέρφια, μεγάλωσε μέσα σε προοδευτικό περιβάλλον. Έζησε έντονα παιδικά χρόνια, με την Κατοχή, την ΕΑΜική Αντίσταση αλλά και μετά, τη δράση του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας στις περιοχές που μεγάλωνε. Αυτά τα γεγονότα επηρέασαν άμεσα στη ζωή του, διαμορφώνοντάς του από παιδί αγωνιστικό χαρακτήρα. Πήγε στο σχολείο και ολοκλήρωσε το Γυμνάσιο. Στα 20 του, το 1954, μετακομίζει στην Αθήνα. Εργάζεται στην οικοδομή. Οργανώνεται στη Νεολαία Λαμπράκη, ενώ αργότερα ως μέλος του ΚΚΕ, οργανώνεται και δρα μέσα στην ΕΔΑ. Στην αρχή διέμενε στην περιοχή της Χαραυγής στην Ηλιούπολη όπου δραστηριοποιήθηκε στον Εξωραϊστικό Σύλλογο της Χαραυγής. Με τη κήρυξη...

Η 25 Απριλίου 1945 ημέρα της απελευθέρωσης της Ιταλίας από τους Γερμανούς, αποτελεί εθνική γιορτή για την χώρα. Giorno della Liberazione - La Festa della Resistenza, όπως λένε οι Ιταλοί η ομάδα της Κομένσε και ο Μορέτι τρίτος από αριστερά Ήταν 28 Απριλίου 1945 όταν ο  Μπενίτο Μουσολίνι  και η ερωμένη του,  Κλαρέττα Πετάτσι , εκτελέστηκαν από Ιταλούς αντιφασίστες αντάρτες, οι οποίοι τους είχαν συλλάβει μία ημέρα πριν κοντά στο χωριό  Ντόνγκο  στη λίμνη  Κόμο.  Ενταγμένος μέσα σε φάλαγγα υποχωρούντων Γερμανών και μεταμφιεσμένος με γερμανική στολή για να μην γίνεται εύκολα αντιληπτός ο «Ντούτσε» έφευγε προς την Ελβετία, όταν η φάλαγγα έπεσε σε μπλόκο παρτιζάνων. Έγιναν διαπραγματεύσεις ότι θα άφηναν τους Γερμανούς να φύγουν αν δεν προβάλουν αντίσταση, αλλά υπό τον όρο να τους παραδώσουν τον Μουσολίνι, τον οποίο αναγνώρισαν παρά τα μασκαραλίκια του. 3-4-1945 ΕΘΝΟΣ Πολλά γράφτηκαν για το ποιος ή ποιοι πάτησαν τη σκανδάλη, κανείς τους, από τους παρτιζάνους π...